Başarıya İlk Adım BİA

[ahidem]

Başarıya İlk Adım BİA

Okullarımızda görülme sıklığı her geçen gün artan antisosyal davranışların kronikleşmeden önlenmesine yönelik sistemli ve kapsamlı erken önleme programı gereksiniminden yola çıkarak uygulanmakta olan bu proje ile Türkiye’deki ilköğretim okullarında antisosyal davranışları önlemeye yönelik kültürümüze uygun bir erken müdahale programı olarak BAŞARIYA İLK ADIM (BİA) erken eğitim programının uyarlanması ve etkililiğinin sınanması amaçlanmıştır.



Proje güncel bir toplumsal soruna çözüm önermesi bakımından ve ülkemizde bu tür davranışlara yönelik sistemli ve kapsamlı bir erken önleme programı önermesi bakımından özgünlük kazanmaktadır. Projeden elde edilecek sonuçların antisosyal davranışlar sergileme riski olan bireylerin kendilerine, ailelerine, öğrenim gördükleri öğretim kurumlarına ve içinde yaşadıkları topluma oldukça önemli yararlar sağlayacağı düşünülmektedir.

Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) "Ulusal Genç Araştırmacı Kariyer Geliştirme Programı" 106K265 proje numarası ile desteklenen proje kapsamında BİA programı uyarlanmakta ve etkililiği sınanmaktadır. Proje kapsamında Başarıya İlk Adım (BİA), proje ekibi tarafından Türkçe’ye uyarlanmış ve pilot ve ana uygulama olmak üzere iki deneysel çalışma ile etkililiği sınanmıştır. Pilot uygulamada toplam 4 ilköğretim okulundan 24 öğrenci (12 deney grubu ve 12 kontrol grubu), 24 öğretmen ve 12 anne ile 4 okul müdürü yer alırken, ana uygulamada 19 ilköğretim okulundan toplam 102 öğrenci (53 deney ve 49 kontrol grubu) olmak üzere 102 öğretmen ve 53 anne ile 18 okul müdürü yer almıştır. Her iki çalışmada da hem nicel hem de nitel veri toplama araçlarından yararlanılmıştır. Nicel ve nitel veriler, BİA’nın problem davranışlar, sosyal beceriler ve akademik yeterlikler üzerinde etkili olduğunu ortaya koymuştur. Katılımcılar BİA’nın sosyal geçerliğine ilişkin olumlu görüşler bildirmişlerdir. Sonuç olarak, proje çıktısı olarak BİA ülkemizde ilköğretim okullarında uygulanabilecek sistemli paket bir program olarak geliştirilmiştir.



Yapılan pilot ve ana uygulamaya ilişkin detaylı bilgilere bu sitenin "BİA Çalışmalar" sayfasından bakabilirsiniz.


Proje "Proje ADYEP: Anasınıfı, İlköğretim Birinci ve İkinci Sınıflarında Antisosyal Davranışları Önlemeye Yönelik Bir Erken Müdahale Programının Etkililiği" adı ve 106K265 proje numarası ile Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) "Ulusal Genç Araştırmacı Kariyer Geliştirme Programı" tarafından desteklenmekte ve Anadolu Üniversitesi'nde yürütülmüştür.


[Burada konuyla ilgili link bulunmaktadır.Ancak üye olmadığınızdan size kapalıdır.. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[ahidem]

Antisosyal davranışlar, tutarlı bir şekilde gösterilen olumsuz/zarar verici/saldırgan davranışlar olarak tanımlanmaktadır. Araştırmalar erken çocuklukta gözlemlenen yıkıcı ve saldırganlık gibi yoğun antisosyal davranışların ileride daha ciddi davranış problemlerinin (örneğin, davranım bozukluğu) belirtileri olduğunu desteklemektedir (Patterson, Reid ve Dishion, 1992; Robins, 1978). Bu nedenle eğer erken yaşlarda bu davranışlar kontrol altına alınmazsa, erken gözlemlenen antisosyal davranışların daha karmaşık ve yıkıcı davranışlara dönüştüğü, dolayısıyla, başedilmesi zor bir hal aldığı belirtilmektedir (Wicks-Nelson ve Israel, 1997). Bu konuda yıllardır bilimsel çalışmalarını sürdüren Walker, Colvin ve Ramsey (1995, s. 6) antisosyal davranışların erken önlenmesinin önemini şöyle vurgulamaktadır:

“…Antisosyal davranışlar sergileyen çocuklar, gelecekte pek çok olumsuz durum ile karşı karşıya gelme riski altındadırlar. Bu olumsuz durumlar akademik başarısızlık ve okuldan ayrılma, işe uyum problemleri, uyuşturucu ve alkol kullanımı, sosyal ilişkilerde problemler gibi kişinin yaşamını doğrudan etkileyen durumları içermektedir. Eğer antisosyal davranışlar ilkokul 3. sınıfa kadar kontrol altına alınamazsa, bu davranışlara kronik bir hastalık gibi (Diyabet) davranmak gerekir. Yani, bu davranışları düzeltmek olası değildir, bu davranışlar ancak uygun desteklerle kontrol altına alınabilir...”



Antisosyal davranışlar gösteren çocukların hem akademik hem de psiko-sosyal yönlerden ciddi problemler yaşama olasılığı yüksektir. Antisosyal davranışlar gösteren çocuklar orta ve ağır derecede akademik becerilerde yetersizlik gösterebilmektedir. Nitekim antisosyal davranışlar gösteren öğrencilerin akademik etkinliklere katılım oranlarının çok düşük olmasının yanı sıra akademik başarı oranlarının da yaşıtlarına göre oldukça düşük olduğu belirlenmiştir (Coei ve Jacobs, 1993; Lane, 1999).



Antisosyal davranışlar gösteren çocukların belirgin olarak sıkıntılar yaşadıkları alanların başında sosyal beceriler veya sosyal ilişkilerdeki problemler gelmektedir. Akranları ile olumlu etkileşimlerin sosyal ve duygusal gelişimdeki belirleyici rolü yaygın olarak kabul görürken, antisosyal davranışlar gösteren çocukların akranları ile sosyal etkileşimlerinde sıkıntılar yaşadıkları, akranları tarafından kendilerine iletilen sosyal ipuçlarını veya davranışları doğru biçimde algılamada zorlandıkları bildirilmektedir (Pepler, Craig ve Roberts, 1998; Walker ve diğerleri, 1995). Antisosyal davranışlar gösteren çocuklar, akranları ile sosyal ilişkilerinde yetersiz sosyal becerileri sergilemelerinden ve ilişkilerinde çoğunlukla saldırgan problem çözme stratejilerini tercih etmelerinden dolayı, çoğu zaman akranları tarafından reddedilme ile karşı karşıya kalmaktadırlar (Parker ve Asher, 1987).



Araştırmacılar antisosyal davranışların erken yaşlarda ve farklı sosyal ortamlarda görülmesinin, çocuğun ileride bu davranışları çok daha ciddi ve farklı boyutlarda gösterebilme riski taşıdığını ifade etmektedirler (Robins, 1978; Walker, Ramsey ve Gresham, 2004).Bu nedenle, antisosyal davranışların farklı sosyal ortamları (ev, okul, oyun alanı, vb.) ve bu ortamlardaki bireyleri (öğretmen, akran, ebeveynler, vb.) hedef alan programlar ile kontrol altına alınıp, bu çocuklara olumlu davranışlar kazandırılması gerekmektedir. Çocukların sosyal ortamlar ve etkileşimlerinde öncelikle ilişkili oldukları kişiler şöyle sıralanmaktadır: (1) Ev ortamı ve ebeveynler (2) Sınıf ortamı ve öğretmenler (3) Oyun arkadaşları ve akranlar (Walker ve diğerleri, 2004). Çocuk gelişimine ilişkin Ekolojik Teori de çocukların gelişimi ve davranışlarının çocukların yakın sosyal çevresi içerisinde (aile, okul ve toplum) değerlendirilip desteklenmesi gerektiğinin altını çizmektedir. Bu nedenle çocuğun ev ortamı ve ebeveynlerini, sınıf ortamı ve öğretmenlerini, oyun ortamı ve akranlarını hedef alan programların olumlu kazanımlar sağlayacağına inanılmaktadır.

[Burada konuyla ilgili link bulunmaktadır.Ancak üye olmadığınızdan size kapalıdır.. Üye Olmak için TIKLAYIN...]


[Burada konuyla ilgili link bulunmaktadır.Ancak üye olmadığınızdan size kapalıdır.. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Burada konuyla ilgili link bulunmaktadır.Ancak üye olmadığınızdan size kapalıdır.. Üye Olmak için TIKLAYIN...]